Golven van emoties

Merel's wereld(s)

Af en toe heb ik mindere dagen, dagen dat ik net zo verdrietig ben als het grauw en grijs van de dag van vandaag.

Verdrietig, omdat er toch weer activiteit in mijn oksel is gevonden. We moeten nog afwachten wat het is, maar ik kan mezelf wel wijs maken dat we het nog niet weten, maar de kans is echt bijna nihil dat het goedaardig is.
Verdrietig, omdat eventuele nieuwe behandelingen waarschijnlijk in Keulen zijn en er nog meer gevraagd wordt van mijn energie;
Verdrietig, omdat ik vorige week teveel van mezelf heb gevergd. Omdat ik stoer 5 in plaats van 4  dagen wel kon werken, naar een concert in Vera ging met veel bier en ook nog de sinterklaasviering wilde voorbereiden. Iedereen een gedicht, want als het mijn laatste viering is, weten ze in ieder geval dat ik mijn best heb gedaan en de moeder was van de gedichten.
Maar…

View original post 745 more words

Published by

merelhennink

vrouw, 48 jaar, samen met mijn man 2 geweldige kinderen van 10 en 12 jaar. Met veel plezier werkzaam bij de Pedagogische Academie van de Hanzehogeschool Groningen, bij zowel de opleiding als het lectoraat Integraal Jeugdbeleid. Sporten vind ik heerlijk, daar word ik gelukkig van. Sinds november 2014 is longkanker met uitzaaiingen naar de lymfeklieren geconstateerd. Het blijkt dat de Ros1 translocatie oorzaak is.